สวัสดีค่ะ อาจารย์หมู

เรื่องตื่นเต้นมีเยอะค่ะ ลูกศิษย์ของอาจารย์คนนี้เปิ่นสุดๆๆ    ....ล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ค่ะ สดๆร้อนๆ....สืบเนื่องจากไม่ได้คิดว่าอยู่เมกาค่ะ คิดว่าบ้านของที่นี่ไม่แตกต่างจากบ้านเรา มีประตูหน้าต่างเหมือนกัน.....เวลาเกือบหนึ่งทุ่มของเมื่อวาน อยากเดินเล่น และอยากรดน้ำต้นไม้หน้าบ้าน เดินออกนอกตัวบ้านไปค่ะ แล้วปิดประตู....ผ่านไปยี่สิบนาที เห็นว่าอากาศดี ลมเย็นๆพัดโชยมา  (ที่นี่กว่าจะมืดสองทุ่มครึ่งค่ะ)..อ๊ะ..ไปเอา MP3 มาฟังดีกว่า นั่งทำมิวสิควีดีโอสักพัก คงจะมีความสุขดี...พอบิดลูกบิดประตู...เอ๊ะ...ทำไมมันล็อค เข้าบ้านไม่ได้อะ..นึกขึ้นมาได้ค่ะว่าเจ้าของบ้านบอกไว้แล้วว่า ประตูจะล็อคจากด้านใน ให้เอากุญแจติดตัวไปด้วยถ้าจะไปไหน...อืม...ไม่เป็นไร ไปดูประตูหลังบ้านก็ได้  ล็อคอีกเหมือนกัน....ฮ่าๆๆๆๆ  โชคดีของหนูมากกกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ ที่เผอิญว่าเมื่อวานอยู่บ้านคนเดียว กับกระต่ายอีกหนึ่งตัว...ยังยิ้มได้อยู่ค่ะ ...ไม่เป็นไร เดี๋ยวคงมีใครกลับมา..(คิดในแง่ดีไว้ก่อน)

ระหว่างนั้นก็รดน้ำต้นไม้ไปเรื่อยๆๆค่ะ ...(เพื่อนบ้านและคนที่ขับรถผ่านไปมา ต้องคิดว่าหนูบ้าแน่ๆเลยค่ะ มารดน้ำต้นไม้อะไรกัน ค่ำๆมืดๆ)..เวลาผ่านไปสองชั่วโมงครึ่ง...เริ่มมืดมากแล้วด้วย ทำไมยังไม่มีใครกลับมาอีกน๊า...ต้นไม้ หญ้าเย่อ รดหมดแล้ว ไม่มีอะไรจะให้รดแล้ว...มองท้องฟ้า เห็นฟ้าแล๊บค่ะ คิดว่าอีกไม่นานฝนต้องตกแน่ๆ ...จึงเริ่มเดินดูรอบบ้านค่ะ เดินอยู่หลายรอบมาก และคิดไปต่างๆนานาค่ะ ว่าถ้าเข้าบ้านไม่ได้จะไปนอนที่ไหน เงินติดตัวก็ไม่มี เบอร์โทร.ของใครๆก็จำไม่ได้ ....เริ่มกระวนกระวายค่ะ...ไปดูที่โรงรถ ไม่มีอะไรให้เล่น.. เลยเดินดูรอบบ้านอีกครั้ง ไปเจอมุ้งลวดที่ห้องนอนของคุณแม่ (ลูกสาวบ้านที่เช่าอยู่นี้ อายุเท่าหนูค่ะ) ลองขยับดู อ๊ะ..ขยับได้ หลุดง่ายด้วย แสดงว่าต้องมีคนในบ้านทำแบบนี้มาแล้ว....เกิดมาไม่เคยงัดบ้านชาวบ้านค่ะ...แต่มันเป็นเหตุสุดวิสัยเลยต้องทำค่ะ ...แต่ก่อนจะงัดบ้าน คิดอยู่ค่ะว่าจะทำดีมั้ย เพราะเคยดูหนังฝรั่งค่ะ ที่คนร้ายปล้นบ้านแล้วถูกตำรวจจับได้คาหนังคาเขา คงมีสัญญาณเตือนภัยที่ดี....แล้วเราล่ะ จะถูกตำรวจจับมั๊ยน๊า....

คิดอยู่นานค่ะ...เลยลงมือทำเพราะไม่มีใครกลับมาซักที...ตอนนั้นเกือบสี่ทุ่มได้ค่ะ....พอเข้ามาในบ้านได้  ทั้งดีใจ อยากจะร้องไห้และทั้งขำตัวเอง ที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้  ...จัดแจงเปิดไฟและคว้ากุญแจมาอยู่ในมือค่ะ คิดว่าจะไม่ให้พลาดซ้ำสอง....ออกมานอกบ้านอีกครั้ง..คราวนี้กลับมาลบตีนแมวค่ะ ขณะซ่อมมุ้งลวดอยุ่นั้น housemate กลับมาค่ะ หนูดีใจสุดๆๆเลยรีบวิ่งเข้าไปหา แต่ก็นึกตำหนิ...ทำไมกลับเอาป่านนี้ รู้ไหมคนเค้ารออยู่...ได้แค่คิดค่ะ ไม่กล้าบอก... หนูเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง เขาหัวเราะใหญ่เลยค่ะ แถมมาช่วยใส่มุ้งลวดกลับเข้าที่เดิมด้วยนะคะ  ตั้งแต่นั้นมา housemate ก็จะยิ้มทักทายหนูแบบสนิทสนม และมาคุยกับหนูมากกขึ้น บางครั้งชีแอบหัวเราะด้วยนะคะ  หนูคิดว่าเขาคงจะขำในความเซ่อซ่าของหนู  ฮ่าๆๆๆๆ

นี่ยังแค่เบาะๆนะคะอาจารย์ มีอีกหลายเรื่องค่ะ เดี๋ยวเอาไว้วันหน้าจะเล่าให้ฟังนะคะ  ตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว ขอตัวไปนอนแล้วนะคะ

Goodnight ค่ะ

พัฒติมา